Oglądaliśmy w niedzielę dla oddechu DVD Mitchów, które już dłuższy czas temu kupiłem w tym sklepie internetowym z Lublina. Wydało mi się ciekawsze od ich ostatniej płyty, pewnie dlatego, że wydane sporo przed nią zawiera sporo materiału z drugiej, najbardziej przystępnej płyty. Może powinienem o tym napisać szerzej? Mam teraz taki plan, żeby popisać trochę więcej, sprawdzić, jak płynnie mi to idzie. Parę lat temu dużym wysiłkiem udało mi się dość regularnie formułować myśli, w formę może niezbyt przystępną, ale dla kilku osób zrozumiałą i jakoś tam cenną. Później przyszedł czas wejścia na pierwszą linię, publikowania, poszło. Przyzwyczaiłem się do pisania. Poszły nawet pierwsze większe, syntetyczne rzeczy, ale ciągle mam z tym problem. Co jakiś czas przytomnieję i wraca zrozumienie, że nie zdołam przesłuchać i przeczytać wszystkich źródeł, zanim wezmę się do pisania. Kończę już, przerywając innymi książkami, biografię Kapuścińskiego. W ocenie jego przyjaciół i samego Domosławskiego facet może nie zawsze miał pozbierane wszystkie dane, ale o jego sile stanowił przejrzysty język i talent do obserwacji, do refleksji nad szczegółem. Nie wszystko zostało jeszcze powiedziane i nie wszystko jest oczywiste i jasne dla czytelnika. To, co się daje, powinno oczywiście być szczere, przemyślane, gorące, ale zarazem jakoś świeże, inne, własne. Samą wiedzą trudno jest coś zwojować w tekście nieprzeznaczonym dla specjalistów.

Zapomniałem, o czym miałem pisać, więc kończę.